บทที่ 22: เขยแต่งเข้าบ้าน

บทที่ 22: เขยแต่งเข้าบ้าน

หมายเลขห้าสิบเจ็ดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ไม่ทราบว่าวันนี้ราชบุตรเขยจี้มาที่นี่ด้วยธุระอะไร?”

“พวกแกจับลูกชายของฉันไป” พ่อหนิงชี้ไปยังหนิงปู้อวี๋ที่ยังคงสลบไม่ได้สติอยู่ตรงนั้น

ในดวงตาของหมายเลขห้าสิบเจ็ดมีแววประหลาดใจและโล่งอกวาบผ่าน โชคดีที่ยังไม่ได้ลงมือกับสองคนนี้ ไม่อย่างนั้นคงมีปัญหากับตระกูลหนิงแน่

“เอาอย่างนี้แล้วกัน คฤหาสน์เงาทมิฬจะไว้หน้าคุณหนูรองตระกูลหนิง พวกคุณพาคุณชายหนิงทั้งสองคนกลับไปได้ แต่เซียวเหมี่ยวต้องอยู่ที่นี่ นี่เป็นข้อตกลงที่พวกเราคุยกันไว้ตั้งแต่แรกแล้ว”

สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดอยู่บนตัวเซียวเหมี่ยว เป้าหมายชัดเจนอย่างยิ่ง

ที่เซียวเหมี่ยวเชิญพ่อหนิงมาที่นี่ได้ ก็เพราะคนที่ถูกจับตัวไปคือหนิงปู้อวี๋ ส่วนตัวเขาเองไม่น่าจะมีค่าพอให้ตระกูลหนิงยอมปกป้องเต็มที่