บทที่ 20: เจรจา

บทที่ 20: เจรจา

เจ็ดวันต่อมา

นครจินหมิง ประตูทิศเหนือ

ผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงพ่อค้าแม่ค้าร้องเรียกลูกค้าดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย

บนถนนหลวงมีกลุ่มเงาดำค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาจากระยะไกล พอเข้าใกล้จึงเห็นว่าคล้ายไข่ยักษ์ที่เชื่อมต่อกับห้วงเหวลึก

คนที่อยู่ในไข่ใบนั้นก็คือเซียวเหมี่ยว โดยมีเกราะคลุมน้ำอ่อนห่อหุ้มร่างเขาเอาไว้

ตอนนี้บาดแผลบนร่างของเขาฟื้นตัวไปแล้วเจ็ดถึงแปดส่วน เหลือเพียงใบหน้าที่ยังซีดอยู่เล็กน้อย เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาแทบไม่ได้กินของดี ๆ เลย

เมื่อเดินมาถึงประตูเมือง เขายกมือขึ้นลูบเหนือศีรษะ ฟิล์มน้ำอ่อนสีดำสนิทก็สลายไป ราวกับรังไหมบาง ๆ ที่หลุดลอกออก

เขาใช้เกราะคลุมน้ำอ่อนได้คล่องขึ้นเรื่อย ๆ