บทที่ 19: มนุษย์อสูร

บทที่ 19: มนุษย์อสูร

“ฉันถาม นายตอบ”

เซียวเหมี่ยวมองหมายเลขเจ็ดสิบที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งกำลังหายใจรวยรินด้วยสายตาเย็นเยียบ

หมายเลขเจ็ดสิบเบือนหน้าหนีด้วยท่าทีดูแคลน

“คฤหาสน์เงาทมิฬมีไว้ทำอะไร?”

ไม่มีคำตอบ

“พวกนายไล่ล่าวานรอสูรตัวนั้นทำไม?”

ยังคงเงียบสนิท

เซียวเหมี่ยวถอนหายใจ

ในมือของเขาควบแน่นมวลน้ำขึ้นมาสองก้อน ก้อนหนึ่งเป็นกรดเข้มข้น อีกก้อนเป็นด่างเข้มข้น