กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เฒ่าอสูรเฮยซานลำดับที่ 20 ภูตตะขาบ
“อืม”
เสวียนหยวนหรี่ตาลง มองพวกเขาจากไป ดูท่าแล้วคงมิได้ใส่ใจเส้นเรื่องภารกิจของวัดหลานรั่ว
ก็จริง เยี่ยนชื่อเสียต่อให้เก่งกาจเพียงใด ท้ายที่สุดก็ยังมิได้ก่อกำเนิดวิญญาณก่อกำเนิด
ทารกก่อกำเนิด ออกจากกาย แปรเทวะ จึงจะก้าวเข้าสู่ระดับวิญญาณก่อกำเนิด
“โลกที่มนุษย์กินมนุษย์สินะ”
โปเยโปโลเยช่างโหดร้ายยิ่งนัก ด้านนอกวัดหลานรั่ว เสวียนหยวนนั่งขัดสมาธิ
บำเพ็ญเพียรอย่างเงียบสงบ
เขาพึมพำกับตนเองเบา ๆ ท่ามกลางลมมรณะที่พัดกระหน่ำ โลกนี้อันตรายยิ่งนัก
แม้แต่พวกเขาเองก็ยังต้องระมัดระวัง