เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
27 ป้อมปราการหงซานล่มสลาย ตนเองช่างคิดฝันเกินไปเสียแล้ว
“ติ๊ง ฉึบ ติ๊ง พรวด!”
สองมือของเจ้าป้อมปราการห้าแข็งดั่งเหล็ก กรงเล็บสวมอยู่ในมือ
คิดจะยกมือรับการโจมตี แต่กลับเร็วเกินไปนัก รู้สึกเพียงมือถูกกระแทกจนปลิว บาดแผลผุดขึ้นทั่วกาย
บัดซบเอ๊ย เหตุใดจึงแข็งแกร่งเพียงนั้น
เดิมทีตนคิดจะทำให้อีกฝ่ายสงบลงก่อน หากสู้ไม่ไหวก็จะขอขมาขอโทษ ให้เรื่องใหญ่กลายเป็นเรื่องเล็ก เรื่องเล็กกลายเป็นไม่มี
พวกเขายินดีกลืนความอับอายเป็นใบ้นั้นลงท้อง หากไร้ฝีมือ เช่นนั้นก็อย่าได้โทษว่าพวกเรามือโหดไร้เมตตา
แต่คาดไม่ถึง สือโม่ฝานไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยแม้แต่น้อย
บัดนี้อีกฝ่ายตั้งใจจะสังหารพวกเรา เช่นนั้นป้อมปราการหงซานของพวกเราก็มิใช่พวกที่ยอมให้ใครข่มง่าย ๆ
“พวกเราเตรียมปืนใหญ่ระเบิดดาวตก!” ผู้ใต้บังคับบัญชาหลายคนที่รอดชีวิตอยู่รอบ ๆ เมื่อได้ยินเสียงนั้นก็หันหลังเดินเข้าป้อมปราการหงซานทันที