เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
สังหารล้างบางครั้งใหญ่ ช่างอยากฟาดฝ่ามือเดียวทำลายที่นี่ให้สิ้น
“ตำบลผิงอัน เดิมทีเป็นดินแดนล้ำค่าที่พวกมันค้นพบมาอย่างยากลำบาก เพียง 2 เดือนก็มีเงินแดง 100,000 ตำลึงส่งเข้าบัญชี ทำให้ผู้บัญชาการหลายคนกลายเป็นยอดฝีมือชั้นสอง แต่กลับถูกข้าสังหารเสียแล้ว”
“เดิมทีมันคิดว่าเป็นฝีมือของรุ่นเยาว์จากตระกูลใหญ่ จึงอดกลั้นลมหายใจนั้นไว้ ที่ไหนได้กลับเป็นเพียงเด็กกำพร้า ไร้บิดามารดา คิดว่าตนเองมีความเข้าใจอยู่บ้าง และรู้วิชากระบี่เพียงเล็กน้อย”
“ข้าพูดจบหรือยัง? พูดมาตั้งมากมายเช่นนี้ ฆ่ามันเสีย พวกเราทำได้หรือไม่?”
“อยากตายหรือ เช่นนั้นข้าจะทำให้สมปรารถนา พวกเราลงมือ”
กระบี่เหล็กกล้าและดาบเหล็กกล้าทอประกายแสง ก่อนฟาดฟันออกไปท่ามกลางเสียงหวีดหวิว ปรากฏอยู่ในสายตาของคนผู้นั้น
“ฮึ! แค่วิชากระบี่ชุดหนึ่งก็คิดว่าจะเอาชนะพวกข้าได้หรือ กล้าดีอย่างไรมาถึงหงซานของข้า ช่างไม่รู้จักประมาณตนเสียจริง”
“แต่ในเมื่อเจ้ามาส่งตัวเองไปตาย ก็อย่าได้โทษว่าพวกข้าไร้ปรานี”