เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
รีบเผ่นเร็วเข้า! แก่นกลางน่านน้ำอยู่ตรงหน้า
“เจ้าหนู ข้ากล้าแน่นอน”
“กล้ากับผีสิ! จงแหลกไปเสีย!”
กระบี่ฟาดลงบนแท่นสังเวยลวงหงเหมิงอย่างหนักหน่วง ความว่างเปล่าแตกร้าว แม้จะทุบทำลายไม่ลง แต่ข้าก็จะโยนมันลงไปในความว่างเปล่า คิดจะเปลี่ยนข้าให้กลายเป็นปราณม่วงหงเหมิงหรือ ฝันไปเถิด
อ๊ากกก
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันโหยหวน สือโม่ฝานได้ยินดังนั้นก็เร่งมุดเข้าสู่ความว่างเปล่า พร้อมฟาดขาอัสนีลงไป “สังหารศิษย์เกาะเสียงอัสนีบาตของข้า ทั้งยังหยามเกียรติข้าผู้เฒ่า คิดจะหนีหรือ ฝันไปเถิด”
ฟึ่บ
กระบี่เล่มหนึ่งปรากฏขึ้นจากด้านหลังสือโม่ฝาน เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏกายขึ้นอย่างชัดเจน
“ผู้อาวุโสใหญ่แห่งขุนเขาจักรพรรดิหยก เซียนกระบี่หยางบริสุทธิ์อยู่ที่นี่แล้ว อสูรและมารยังไม่ถูกกำจัด กลับอาศัยพลังข่มผู้น้อย ไม่ทราบว่าท่านแห่งเกาะเสียงอัสนีบาตคิดจะทำสิ่งใด”
หลี่ว์ต้งปินเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา กระบี่หนึ่งเล่มพุ่งออกไป สังหารจนเหลยซานกว้านถอยร่นในชั่วพริบตา เขากำกระบี่หยางบริสุทธิ์ไว้ในมือ ก้าวออกไปหนึ่งก้าว เงาหยางบริสุทธิ์ปรากฏเลือนราง