กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
โลกพิกลจริง ๆ ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้
“โฮก”
แย่แล้ว
พยัคฆ์เขี้ยวดาบร่วงลงมาจากกลางอากาศพร้อมเสียงคำราม เหล่าสัตว์ดุร้ายต่างถอยร่นไปทีละตัว
กายเนื้อของจอมสวรรค์น้อยมีความแข็งแกร่งอย่างน้อยก็เทียบเท่าระดับชั้นกลางของสมบัติชั้นยอดมรรคาสวรรค์
ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าคือเจ้าตัวนั้นสามารถใช้วิชาอสูรได้
เช่นเดียวกับสตรีผู้นั้น
คนทั้งสองหัวใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง สือโม่ฝานรู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว
ขณะที่พยัคฆ์เขี้ยวดาบกำลังจะกินคนทั้งสอง “ต้องการให้ข้าช่วยหรือไม่?”
คนทั้งสองที่หลับตาลงด้วยความสิ้นหวังพลันได้ยินเสียงนั้น