เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เป็นเช่นนี้ ข้าจะมอบทางเลือกให้พวกเจ้าสองทาง
“โอ้! หรือว่าผู้เดียวเหนือผู้ใดไม่ต้องการเลือกทางที่สองแล้ว?”
อีกคนหนึ่งก้าวออกมา มองสือโม่ฝานอย่างเย็นชา ท่าทางราวกับว่าหากข้าไม่ตอบ มันก็จะลงมือทันที
ทันใดนั้น สือโม่ฝานก็มองมันอย่างจริงจังแวบหนึ่ง ก่อนจะถามคนอื่น ๆ ว่า “พวกเรามีคนหนึ่งสมองมีปัญหาหรือไม่? หรือหูของมันยัดมูลเต็มไปหมด?”
“เมื่อครู่ข้าพูดว่าอย่างไร?”
ชายผู้นั้นคำรามด้วยความโกรธ สือโม่ฝานแคะหูพลางกล่าวว่า “มีปัญหาจริง ๆ ด้วย หูยัดมูลเต็มไปหมด ไม่อย่างนั้นจะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องได้อย่างไร ข้าพูดชัดเจนแล้วว่าไม่เลือกสักทาง ข้าไปพูดตั้งแต่เมื่อใดว่าจะเลือกทางที่สอง?”
“พูดได้ดี ว่านโหย่วเลี่ยง พวกเราสามพี่น้องไม่ได้ไร้สมองถึงเพียงนั้น” เสียงหัวเราะร่า ตามมาด้วยเงาร่างหลายสายที่ปรากฏขึ้น ณ ที่แห่งนั้น
เมื่อเห็นผู้มาใหม่ สีหน้าของว่านโหย่วเลี่ยงทั้งสามก็ย่ำแย่ลง “ข้าให้เจ้าฝึกหลอมกายในสระอาบน้ำของข้าอยู่ดี ๆ แล้วมาที่นี่ทำไม?”
“หินหลอมเหลวในสระของเจ้ายังร้อนไม่พอ ข้าจึงเชิญพี่ว่านเข้าไปช่วยเติมไฟให้เสียหน่อย” ผู้มาใหม่มองว่านโหย่วเลี่ยงอย่างไม่ยอมแพ้ และไม่หวาดเกรงคำพูดของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย