กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 151 พี่เฉิงอัน ฉันจะอยู่กับพี่ตลอดไป!
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่สวี่เฉิงอันตื่นขึ้นมา ซือชิวหนิงยังคงหลับใหลอย่างสนิท ทว่าแขนขากลับกอดรัดพันรอบตัวเขาไว้แน่นราวกับปลาหมึกยักษ์ ราวกับแม้แต่ในฝันก็ยังกลัวว่าผู้ชายของตัวเองจะหนีหายไป
เมื่อคืนนี้ก็ฟัดกันไปครึ่งค่อนคืน ภรรยาตัวน้อยเหนื่อยจนแทบหมดแรง เช้าวันนี้ก็เลยนอนขี้เซาไม่ยอมลุก
สวี่เฉิงอันเองก็ไม่ยอมลุกเช่นกัน เกรงว่าจะไปรบกวนทำให้เธอตื่น
ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปจนตะวันโด่ง ซือชิวหนิงถึงได้ลืมตาตื่นขึ้น นัยน์ตางามยังคงสะลึมสะลือ "อ้าว ดวงอาทิตย์ขึ้นสูงขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย!"
เมื่อวานเพิ่งกลับถึงบ้าน ตลอดช่วงบ่ายก็ขังตัวเองอยู่ในห้องเล่นไพ่กับผู้ชายของตัวเองจนฟ้ามืด
เมื่อคืนก็เล่นไพ่กันจนดึกดื่น ผลสุดท้ายก็นอนกินบ้านกินเมืองจนตะวันส่องก้น
ฉันกับพี่เฉิงอันนี่เหลวไหลกันจริงๆ เลย...