บทที่ 24 ซือชิวฉิง ฉันชอบเธอ!

บทที่ 24 ซือชิวฉิง ฉันชอบเธอ!

ค่ำคืนนี้ หลังจากสวี่เฉิงอันกินข้าวเย็นและอาบน้ำเสร็จ ก็รีบกลับเข้าห้องขึ้นเตียงเตาแล้วทิ้งตัวลงนอนแต่หัวค่ำ

นาฬิกาชีวภาพของคนเราเป็นอะไรที่แปลกประหลาดมาก

เมื่อคุณมีเรื่องให้ต้องพะวงและอยากจะตื่นขึ้นมาในเวลาใดเวลาหนึ่ง คุณก็จะตื่นขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ ราวกับมีนาฬิกาปลุกฝังอยู่ในร่างกาย

เวลาห้าทุ่มตรง สวี่เฉิงอันลืมตาขึ้นแล้วพลิกตัวลุกพรวดขึ้นมาทันที

แม้จะนอนไปได้แค่สามชั่วโมงเศษๆ แต่กลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย

เขาค่อยๆ ปลดกลอนประตู ลานบ้านเงียบสงบไร้สรรพเสียง

ยุคสมัยนี้เทียบกับยุคหลังไม่ได้เลย กลางคืนไม่มีมือถือให้เล่น ไม่มีโทรทัศน์ให้ดู ความบันเทิงช่างน้อยนิดเหลือเกิน