บทที่ 23 เป็นห่วงฉันแล้วเหรอ?

บทที่ 23 เป็นห่วงฉันแล้วเหรอ?

สวี่เฉิงอันพูดขึ้นว่า "เรื่องที่พ่อเธอไปตลาดมืดในเมืองมันตั้งกี่ปีมาแล้ว ตอนนั้นยังคุมเข้มอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ได้คุมเข้มขนาดนั้นแล้ว!"

"พวกเราก็แค่ขายของป่าของสดที่ล่ามาได้เอง มีจำนวนแค่นิดเดียว ไม่นับว่าเป็นการค้าขายเก็งกำไรผิดกฎหมายหรอก! พวกที่ไปกว้านซื้อราคาถูกจากคนอื่นแล้วเอามาโก่งราคาขายต่อ ทำกันเป็นล่ำเป็นสัน แบบนั้นต่างหากถึงจะเรียกว่าเก็งกำไรผิดกฎหมาย!"

"ชิวฉิง โสมคนป่าต้นที่ฉันขุดได้วันนั้น ถ้าเอาไปขายที่ตลาดนัดในตำบลได้สักห้าสิบหยวนก็หรูแล้ว แต่เธอรู้ไหมว่าถ้าขายในตลาดมืดจะได้เท่าไหร่? อย่างน้อยก็หนึ่งร้อย หรืออาจจะได้ถึงหนึ่งร้อยห้าสิบหยวนเลยด้วยซ้ำ!"

พูดมาถึงตรงนี้ เขาก็กดเสียงให้เบาลง "บอกตามตรงนะ วันนี้ฉันขุดได้โสมคนป่ามาอีกต้น ดีกว่าต้นคราวก่อนเสียอีก!"

"จริงเหรอ?"