บทที่ 16 ซือชิวหนิงเผยความในใจ

บทที่ 16 ซือชิวหนิงเผยความในใจ

เขาฝืนทนรอจนกระทั่งซือชิวฉิงอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ

เธอใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เปียกชุ่มพลางเอ่ยว่า "เฉิงอัน ฉันอาบเสร็จแล้ว นายไปอาบเถอะ!"

"น้ำยังไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่ ขอนั่งรออีกแป๊บหนึ่ง..."

"ยังไม่ร้อนอีกเหรอ"

ซือชิวฉิงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง

เมื่อกี้เธอก็ไม่ได้ตักน้ำในหม้อต้มออกไปจนหมด ยังเหลือน้ำร้อนอยู่อีกตั้งเยอะ เติมน้ำเย็นลงไปต้มตั้งนานขนาดนี้ ปกติแล้วน่าจะร้อนพอให้อาบได้ตั้งนานแล้ว

"อืม..."

สวี่เฉิงอันตอบอ้อมแอ้ม สาเหตุหลักคือตอนนี้เขายังลุกขึ้นยืนไม่สะดวก

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงได้ลองเอามือแตะวัดอุณหภูมิน้ำดู "พอได้แล้วล่ะ!"