ตอนที่ 165 จากไป

โจวเซินยังคงมึนงง “อะไรกัน”

หลินเสวี่ยเทาไม่ได้อธิบาย เพียงยื่นมือไปจัดปกเสื้อให้เรียบร้อย ตบฝุ่นบนขากางเกงเบา ๆ จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินออกไปต้อนรับ

ชายร่างผอมสูงเปิดกระเป๋าเอกสาร หยิบเอกสารที่มีตราประทับทางการสีแดงประทับอยู่ออกมาฉบับหนึ่ง คลี่ออก น้ำเสียงไม่ดังทว่าชัดเจนแจ่มแจ้ง “สหายหลินเสวี่ยเทา สหายเซี่ยอิ่นชู สหายโจวเซิน สหายเฉียนเยวี่ยหมิน จากการที่หน่วยงานระดับสูงตรวจสอบทบทวน ข้อสรุปเรื่องการกำหนดความผิดต่อสหายทั้งสี่ท่านก่อนหน้านี้ถือเป็นข้อสรุปที่ผิดพลาด บัดนี้จึงคืนความเป็นธรรมให้ หน่วยงานตัดสินใจ คืนเกียรติยศและสวัสดิการทั้งหมดให้แก่สหายทั้งสี่ท่าน นับแต่วันนี้เป็นต้นไปจะรับกลับไปยังหน่วยงานเดิมเพื่อจัดสรรงาน”

ภายในลานบ้านเงียบสงบไปสองสามวินาที

จากนั้นโจวเซินก็ปล่อยโฮ “ฮือ” ออกมา คนอายุหกสิบกว่าปีแล้ว ร้องไห้เหมือนเด็ก น้้ำตาและน้ำมูกเปรอะเปื้อนเต็มหน้า นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นทุบขาตัวเอง “ฉันบอกแล้ว... ฉันบอกแล้วว่าต้องมีวันนี้...”

“กลับ... กลับบ้านแล้วหรือ”