กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ป้าหลายคนที่อยู่รอบข้างก็อดไม่ได้ที่จะ “พรืด” หัวเราะออกมา
ใบหน้าของหวังชุ่ยเปลี่ยนจากแดงเป็นสีน้ำเงิน และจากสีน้ำเงินเปลี่ยนเป็นสีม่วง ริมฝีปากสั่นระริกอยู่สองครา ชี้หน้าจี้จือเวยพูด “เธอ” อยู่ตั้งนาน ทว่ากลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
เฉินเซียงเหลียนเดินออกมาจากในบ้านเวลานี้พอดี
เดิมทีเธอสะกดกลั้นอยู่ในบ้านตั้งนาน พอได้ยินคำพูดชุดนี้ของจี้จือเวย โทสะในใจก็มอดลงไปเกินครึ่ง ทว่าพอเห็นหวังชุ่ยยังคงยืนทื่ออยู่ตรงนั้นไม่ยอมไปไหน อารมณ์กรุ่นนั้นก็ปะทุขึ้นมาอีกคำรบ
“หวังชุ่ย ลูกสาวฉันพูดไม่ถูกหรือไง” เฉินเซียงเหลียนสาวเท้าอย่างรวดเร็วเดินมาอยู่ข้างกายจี้จือเวย