ตอนที่ 104 เยาวชนปัญญาชนใหม่ลงไร่ 1

หวังม่ายเหมียวแบกจอบเดินออกไปได้สิบกว่าก้าว ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

เธอแบกจอบยืนนิ่งอยู่ตรงหัวแปลง หันกลับไปมองแวบหนึ่ง หลินซิ่วซิ่วยังคงยืนทื่ออยู่ที่เดิม สองนิ้วมือคีบจอบสกปรกเล่มนั้นไว้ สีหน้าบนดวงหน้าราวกับเหยียบโดนขี้หมา อยู่นานสองนานก็ไม่ขยับเขยื้อน

หวังม่ายเหมียวกระแทกจอบลงกับพื้น หมุนฝีเท้าเดินตรงดิ่งไปหาจ้าวเถี่ยจู้ทันที

จ้าวเถี่ยจู้กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ริมคันนา มองเห็นหวังม่ายเหมียวเดินปรี่เข้ามาหาตนด้วยอานุภาพดุดันแต่ไกล ใบหน้านั้นบึ้งตึงยาวยิ่งกว่าหน้าลา

“หัวหน้ากองการผลิต เยาวชนปัญญาชนหลินคนนั้นฉันพาทำไม่ไหว คุณเปลี่ยนคนเถอะ” หวังม่ายเหมียวยืนอยู่ตรงหน้าเขา สองมือเท้าสะเอว น้ำเสียงสะกดกลั้นโทสะไว้

“เกิดอะไรขึ้น” เปลือกตาของจ้าวเถี่ยจู้กระตุก

“แม่คุณรังเกียจว่าจอบสกปรก” เสียงของหวังม่ายเหมียวดังลั่นราวกับตีฆ้อง