ตอนที่ 103 ความคิดของหลินซิ่วซิ่ว

“แนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อย สามท่านนี้ก็เป็นเยาวชนปัญญาชนของอ่าวเซี่ยงหยางพวกเราเหมือนกัน เฉิงเยี่ยนชวน จี้จือเวย และเซี่ยซูฉิน ตอนนี้พวกเขาเช่าบ้านอยู่ในหมู่บ้านกันเอง” โจวซิ่วหลานชี้ไปที่คนทั้งสาม

บรรดาเยาวชนปัญญาชนใหม่ต่างพากันมองมา

สายตาของเฉินหยางหยุดอยู่ที่ใบหน้าของจี้จือเวยนานหลายวินาที ดวงตาเล็กหยีที่หื่นกระหายกลอกไปมารอบหนึ่ง เพิ่งคิดจะอ้าปากพูดอะไรกัน ก็ถูกเฉิงเยี่ยนชวนข้างกายเธอกวาดสายตามองมา จนต้องกลืนคำพูดกลับลงไปอย่างฝืนใจ

ในที่สุดสายตาของหลินซิ่วซิ่วก็ละออกจากร่างของเฉิงเยี่ยนชวนอย่างยากลำบาก แล้วหันไปทางจี้จือเวย

สหายหญิงคนที่เห็นบนถนนในหมู่บ้านเมื่อตอนเที่ยงวัน เวลานี้ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ห่างกันไม่ถึงสองสามก้าว

พอมองในระยะใกล้ ผิวของเธอก็ยิ่งขาวขึ้น คิ้วตาก็ยิ่งประณีตงดงาม เครื่องหน้าผ่อนคลายหมดจด ดวงตารูปอัลมอนด์คู่นั้นกระจ่างใสราวกับน้ำพุภูเขา มุมปากมีรอยยิ้มสงบนิ่ง ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสง่างามและมั่นใจ ยืนเคียงข้างกันกับเฉิงเยี่ยนชวน

หน้าอกของหลินซิ่วซิ่วเหมือนถูกใครบางคนบีบขยำอย่างแรง