ตอนที่ 88 พี่ใหญ่มาแล้ว

วันรุ่งขึ้น ตอนที่จี้จือเวยแบกจอบเลิกงานกลับมาจากในแปลงนา ดวงตะวันยังไม่ทันคล้อยลับฟ้า

ท้องฟ้าเป็นสีทองอ่อนกระจ่างใส สายลมหอบเอากลิ่นอายดินร่วนที่เพิ่งพลิกขึ้นมาใหม่ในทุ่งนาและกลิ่นหญ้าเขียวสดพัดโชยมา

เธอกำลังใคร่ครวญว่ามื้อค่ำจะต้มซุปซี่โครงหมูหรือผัดไก่คั่วพริกดี จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงอึกทึกครึกครื้นแว่วมาจากด้านหน้า

“ไอ้หยา นี่ใครกันเนี่ย พ่อหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาจริงเชียว” หวังม่ายเหมียวแบกจอบ พลางเบิกตากลมโต

“ไม่เคยเห็นหน้าเลย มาจากไหนกันล่ะเนี่ย”

“แต่งตัวภูมิฐาน สง่าผ่าเผยแบบนี้ มองแวบเดียวก็รู้ว่ามาจากเมืองใหญ่แน่นอน”

จี้จือเวยชะงักฝีเท้า พลางมองตามสายตาของฝูงชนไป

ใต้ต้นไหวเก่ามีชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมเสื้อแจ็กเกตชุดทำงานสีน้ำเงินเข้มสะอาดสะอ้าน ไหล่กว้างเอวสอบ รูปร่างสูงสง่า ในมือถือกระเป๋าเดินทางผ้าใบหนักอึ้ง กำลังหรี่ตามองสำรวจไปรอบ ๆ

ท่ายืนแบบนั้น เค้าโครงคิ้วตาแบบนั้น