เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉิงเยี่ยนชวนวิ่งมาถึงด้านหน้าศิลาเขียวอันเป็นจุดสังเกตเด่นชัดในหุบเขา ฝีเท้าพลันหยุดชะงักลง ก่อนจะหันหลังกลับไปพิงลำต้นไม้อันหนาใหญ่
เหล่าเฮยพาทั้งสามคนไล่ตามมาถึงหน้าศิลาเขียว พอเห็นเฉิงเยี่ยนชวนไม่วิ่งต่อ สายป่านในใจก็พลันตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันที
เขายังไม่ทันได้อ้าปากพูด ดงไม้ทึบทั้งสองฝั่งก็พลันสว่างวาบด้วยลำแสงไฟฉายแทงตาสายแล้วสายเล่า พร้อมกับเสียงตวาดลั่นดั่งอัสนีคำราม “อย่าขยับ! ตำรวจ!”
ม่านตาของเหล่าเฮยหดเกร็งวูบ ปฏิกิริยาว่องไวยิ่งนัก ม้วนตัวกลิ้งหลบพุ่งเข้าไปในพุ่มไม้ด้านข้างทันที
ทว่าเขากลิ้งไปได้เพียงครึ่งทาง ใต้เท้าก็ถูกเชือกสะดุดที่ขึงดักไว้ล่วงหน้าในดงหญ้ากระตุกอย่างแรง ทั้งร่างเสียหลักคว่ำคะมำลงกับพื้น ท้ายทอยกระแทกเข้ากับก้อนหินจนเห็นดาวระยิบระยับเต็มตา
ปากกระบอกปืนอันมืดมิดดั่งหลุมดำสองกระบอกได้จ่อเข้าที่ขมับของเขาแล้ว
ส่วนอีกสามคนยิ่งไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจที่พุ่งพรวดออกมาจากสองฝั่งกดตัวแน่นิ่งลงกับพื้นโคลน