ตอนที่ 74 การไถพรวนฤดูใบไม้ผลิกับจดหมายจากบ้าน

วันเวลาค่อย ๆ อบอุ่นขึ้นตามลำดับ แม้ลมยามเช้าและเย็นยังคงแฝงไว้ด้วยความหนาวเย็น ทว่าดินดำที่จับตัวแข็งตลอดทั้งฤดูหนาวก็เริ่มคลายตัวลงแล้ว เหยียบลงไปไม่เป็นแผ่นเหล็กแข็งกระด้างอีกต่อไป ใต้ฝ่าเท้าสัมผัสได้ถึงความนุ่มฟูเล็ก ๆ น้อย ๆ

การไถพรวนฤดูใบไม้ผลิ กำลังจะมาถึงจริง ๆ แล้ว

จ้าวเถี่ยจู้นั่งยอง ๆ อยู่บนคันนา กอบดินขึ้นมากำมือหนึ่งแล้วถูไปมาในกลางฝ่ามือ ดินก้อนสีดำขลับร่วงกราวลงตามซอกนิ้วมือ นุ่มร่วนชุ่มชื้น แผ่กลิ่นคาวดินอันเป็นเอกลักษณ์ของฤดูใบไม้ผลิออกมา

เขาหรี่ตามองดวงตะวัน ลุกขึ้นยืนพลางตบดินบนมือทิ้ง แล้วตะเบ็งเสียงก้องกังวานออกมาคำหนึ่ง “ลงคันไถ! การไถพรวนฤดูใบไม้ผลิได้!”

เสียงตะโกนนี้ประหนึ่งเปลวเพลิงที่จุดประกายอ่าวเซี่ยงหยางทั้งแห่งให้ลุกโชนขึ้นมา

การเตรียมการไถนาวุ่นวายอยู่ราวหนึ่งเดือน ร่อนเมล็ดข้าว ซ่อมแซมเครื่องมือการเกษตร ขนปุ๋ยรองพื้น ทำการทดสอบการงอก เล่นเอากองการผลิตทั้งบนและล่างเหนื่อยล้าจนแทบกระดูกจะหลุดเป็นชิ้น ๆ