ตอนที่ 69 ด้วยตัวเองจักรยาน

คืนนั้น จี้จือเวยนั่งคลี่กระดาษจดหมายออกใต้แสงไฟในห้องโถง ปลายพู่กันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจรดลงไป

ปลายพู่กันจรดลงบนกระดาษส่งเสียงสวบสาบ เธอเขียนได้อย่างลื่นไหล เริ่มจากรายงานความปลอดภัยก่อน แล้วค่อยเล่าเรื่องของเฉิงเยี่ยนชวน เขียนเสร็จก็รู้สึกว่าแห้งแล้งเกินไป จึงฉีกทิ้งแล้วเขียนใหม่ รอบสองก็ยังรู้สึกว่าไม่นุ่มนวลพอ จึงฉีกทิ้งอีก

เขียนแผ่นหนึ่งฉีกแผ่นหนึ่ง ปลายพู่กันค้างอยู่เหนือผืนกระดาษ ในหัวขบคิดอย่างรวดเร็วว่าจะพูดอย่างไรต่อไปดี ถึงจะไม่ทำให้ที่บ้านแตกตื่นจนเกินไป

“พ่อแม่ พี่ใหญ่ พี่สาวรอง ได้อ่านจดหมายเหมือนได้พบหน้า ฉันอยู่ที่อ่าวเซี่ยงหยางทุกอย่างสบายดี ไม่ต้องเป็นห่วง... รอมีโอกาส ฉันจะพาเขากลับไปให้พวกคุณดูตัว...”

เขียนซ้ำไปซ้ำมาสี่ห้ารอบ ถึงค่อยพอใจ

เธอเขียนไปสองหน้ากระดาษ เลือกเอาเรื่องนิสัยใจคอ ชาติตระกูลของเฉิงเยี่ยนชวน และเรื่องที่อยู่ร่วมกับเธอเท่าที่พอจะเล่าได้มาเขียนจนหมด หลังจากเขียนเสร็จเธอก็อ่านทวนอีกรอบ รู้สึกว่าถ้อยคำค่อนข้างรัดกุมแล้ว จึงพับเก็บใส่ซองจดหมาย