ตอนที่ 55 อวยพรปีใหม่

วันชิวอิก จี้จือเวยถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงประทัดและเสียงกรีดร้องของเด็ก ๆ ที่ดังระงมไม่ขาดสาย

“เปรี้ยงปร้าง...” ประทัดเปิดประตูบ้านของใครบางคนระเบิดเสียงดังกึกก้องฟ้า

ตามติดมาด้วยเสียงโห่ร้องยินดีของพวกเด็ก ๆ “แจกเงินแต๊ะเอียแล้ว! ได้กินลูกอมแล้ว!”

จี้จือเวยบิดขี้เกียจ แล้วปีนลุกขึ้นมาจากบนเตียงคัง

หลังจากฟ้าสว่างโร่ เด็กกลุ่มหนึ่งก็กลายเป็นทิวทัศน์ที่คึกคักที่สุดของกองการผลิต

แต่ละคนสวมเสื้อคลุมบุฝ้ายตัวเก่าที่ซักจนสะอาด บนศีรษะสวมหมวกไหมพรมตัวเก่า กวักมือเรียกเพื่อนฝูง เกาะกลุ่มกันสามห้าคน เดินสายเคาะประตูขอขนมกินไปทีละบ้าน เสียงเจื้อยแจ้วร้องตะโกนดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย แว่วไปทั่วถนนใหญ่ตรอกซอกซอย

“มาอวยพรปีใหม่แล้ว! สวัสดีปีใหม่!”

ตั้งแต่เมื่อคืนเธอได้เตรียม “กระสุน” สำหรับอวยพรปีใหม่ไว้พร้อมสรรพ ลูกอมนมกระต่ายขาว 1 จิน ลูกอมผลไม้ 2 จิน และยังมีเมล็ดแตงกับถั่วลิสงอีก 1 ห่อ ทั้งหมดใส่ไว้ในถุงผ้าหลายใบ วางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนตู้

“ตึงตัง...” เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรวดเร็ว