ตอนที่ 42 ส่งธัญพืชหลวง

เรื่องราวของซุนเจี้ยนหมิงและเหอลี่เจวียนที่เคยลือกันให้แซ่ดอยู่พักหนึ่งค่อย ๆ เงียบสงบลง

วันเวลาผ่านไปพริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่เดือนธันวาคม

ยามที่หิมะตกหนักโปรยปรายลงมา จี้จือเวยกำลังนั่งยอง ๆ มันเทศย่างอยู่ในห้องครัว

ในแปลงเพาะปลูกไม่มีงานเกษตรหนักหน่วงอีกต่อไป อ่าวเซี่ยงหยางเข้าสู่ฤดูหลบหนาวอย่างเป็นทางการ

วันธรรมดาชาวบ้านไม่ต้องลงไร่ทุกวัน ส่วนใหญ่จะอยู่บ้านผ่าฟืน ฟั่นเชือกป่าน สานชะลอม ซ่อมแซมเครื่องมือทำกิน ผึ่งแดดคุยสัพเพเหระเรื่องในบ้าน

หากเจองานจิปาถะเล็ก ๆ น้อย ๆ ถึงจะรวมกลุ่มออกไปทำ เวลาส่วนใหญ่ล้วนซุกตัวพักผ่อนอยู่บนหัวเตียงคั่งอุ่น ๆ ชีวิตผ่อนคลายลงไม่น้อย

จี้จือเวยสบายเนื้อสบายตัวเหลือเกินอยู่ในมิติที่อบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิตลอดสี่ฤดู

แปลงวิญญาณเพิ่งจะเลเวลอัปขึ้นสู่ระดับ 9 เมื่อครู่นี้เอง พยายามอีกนิดเลื่อนเป็นระดับ 10 ก็จะปลดล็อกแปลงวิญญาณหนึ่งหมู่ได้แล้ว

ไก่ เป็ด และกระต่ายในสวนเพาะเลี้ยงต่างถูกเลี้ยงจนอ้วนกลม มองดูแล้วชวนให้เบิกบานใจยิ่งนัก

คลังสมบัติน้อย ๆ ก็ยิ่งเก็บสะสมพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ