เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บ่ายวันนั้น สองสามีภรรยาซุนฟู่กุ้ยเที่ยวปล่อยข่าวลือเรื่องที่จี้จือเวยเป็นฝ่ายริเริ่มยั่วยวนซุนเจี้ยนหมิงไปทั่ว ทว่าปล่อยข่าวไปได้ไม่ถึงสองวันก็ถูกน้ำลายของคนในกองการผลิตกลบจนมิดไปเสียส่วนใหญ่
ชาวบ้านส่วนใหญ่ฟังเป็นเรื่องขบขันล้วน ๆ
“เยาวชนปัญญาชนจี้เขาออกมาชี้แจงแล้ว พวกเขายังจะกุเรื่องมั่วซั่วอยู่อีก จุ๊ จุ๊~”
“นั่นสิ แม่หนูคนนั้นตาถึงจะตาย ชายหนุ่มรูปงามอย่างเยาวชนปัญญาชนเฉิงเธอยังไม่พยักหน้าตกลงเลย จะมาแลซุนเจี้ยนหมิงหรือ”
ถ้อยคำเหล่านี้ลอยวนอยู่รอบหนึ่ง พอเข้าหูตระกูลซุนก็แปรเปลี่ยนรสชาติไปแล้ว ทำเอาหม่าซี่ยวเฟิ่งเกือบโมโหจนหงายหลัง
จี้จือเวยคาดการณ์เรื่องนี้ไว้ล่วงหน้านานแล้ว นึกว่าเธอรังแกง่ายจริง ๆ หรือ
เช่นนั้นก็สั่งสอนเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปก่อน
วันถัดมา ซุนเจี้ยนหมิงปั่นด้วยตัวเองจักรยานเพิ่งพ้นกองการผลิต ผ่านแนวกำแพงอิฐดินดิบอันเงียบสงัดช่วงหนึ่ง
ลมหนาวพัดหวีดหวิว เวิ้งว้างไร้ผู้คน มีเพียงเสียงสุนัขเห่าดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ ขาด ๆ หาย ๆ
ทันใดนั้น กระสอบป่านผืนหนึ่งก็คลุมพรึบลงมาจากเหนือศีรษะอย่างคล่องแคล่ว