ตอนที่ 29 ข่าวลือ

สายวันถัดมา จี้จือเวยกำลังตากเสื้อผ้าอยู่ในลานบ้าน ก็ได้ยินเสียงกระดิ่งด้วยตัวเองจักรยานของบุรุษไปรษณีย์ดังแว่วมาจากปากหมู่บ้าน เสียงดังกริ๊ง ๆ ใสกังวานราวกับมารายงานเรื่องมงคล

“จี้จือเวย! จี้จือเวยอยู่ไหม มีจดหมายของเธอ! แล้วก็มีพัสดุห่อใหญ่ด้วย!” เสียงตะโกนก้องของบุรุษไปรษณีย์ดังทะลวงผ่านไปทั่วทั้งกองการผลิต

จี้จือเวยพาดเสื้อผ้าเปียกในมือไว้บนราวไม้ไผ่ แล้วสาวเท้าเดินเร็ว ๆ ออกไปนอกประตูบ้าน

พอก้าวออกมา ก็เห็นห่อพัสดุผ้ากระสอบสูงครึ่งตัวคนวางอยู่ข้างเท้าบุรุษไปรษณีย์จริง ๆ มันถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา ด้านบนมีตราประทับไปรษณีย์หลากสีสันแปะอยู่เต็มไปหมด

“สหายจี้จือเวย เซ็นชื่อหน่อย” บุรุษไปรษณีย์ปาดเหงื่อพลางยื่นใบรับมาให้ใบหนึ่ง

“สหาย รบกวนคุณแล้ว” จี้จือเวยเซ็นรับเอกสาร แล้วใช้สองมือยกห่อพัสดุขึ้นแบกไว้บนบ่า

ตอนเดินผ่านด้านนอกกำแพงบ้านของที่พักเยาวชนปัญญาชน เหอลี่เจวียนกำลังยืนตากผักป่าแห้งอยู่ตรงโคนกำแพง หางตาก็เหลือบไปเห็นห่อพัสดุที่พองกลมแน่นใบนั้นเข้าทันที