ตอนที่ 20 เหอลี่เจวียนถูกตี

เช้าวันรุ่งขึ้น ภายในบ้านเยาวชนปัญญาชนหญิงของที่พักเยาวชนปัญญาชนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายที่ไม่เหมือนทุกวัน

เหอลี่เจวียนกลับนั่งยอง ๆ อ้อยอิ่งอยู่ข้างเตียงเตา ล้วงเอากระปุกครีมเกล็ดหิมะใบใหม่เอี่ยมออกมาจากห่อผ้า ปลายนิ้วแตะมานิดหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เกลี่ยลงบนพวงแก้ม ลำคออย่างละเอียดถี่ถ้วน แม้แต่หลังใบหูก็ไม่ละเว้น

กลิ่นหอมจาง ๆ ของแป้งเครื่องประทินผิวลอยฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง

“โอ้โห เยาวชนปัญญาชนเหอ กลิ่นครีมเกล็ดหิมะนี้หอมดีจริงนะ” หวังฮุ่ยหรูกำลังนั่งผูกเชือกรองเท้าอยู่ตรงขอบเตาอุ่น เธอเหลือบตาขึ้นมองแวบหนึ่ง

เหอลี่เจวียนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองแม้แต่น้อย เพียงแต่มุมปากยกยิ้มเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจจาง ๆ

“ซื้อมาใหม่เหรอ ของนี่ล้ำค่ามากเชียวนะ ต้องใช้คูปองอุตสาหกรรมตั้งหลายใบถึงจะซื้อได้กระปุกหนึ่งไม่ใช่เหรอ เยาวชนปัญญาชนเหอไปมือเติบขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

หลิวเสี่ยวหงขยี้ตาสะลึมสะลือ พยักหน้างง ๆ “นั่นสิ แต่ก่อนเธอยังไม่กล้าแม้แต่จะใช้สบู่เปลือง ตอนนี้กลับยอมทาของมีค่าพรรค์นี้ลงบนหน้าได้…”