ตอนที่ 5 ฝุ่นตลบสงบลง

เช้าตรู่วันถัดมา จี้จือเวยถูกเสียงเอะอะโวยวายจากภายนอกปลุกให้ตื่น

เธอพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะ จากนั้นคล้ายนึกอะไรกันขึ้นมาได้จึงเลิกมุมม่านหน้าต่างขึ้นชำเลืองมองออกไปข้างนอก ที่ปากตรอกมีป้าเจ็ดแปดคนรวมกลุ่มกันอยู่ บนใบหน้าของทุกคนล้วนแปะไว้ด้วยสีหน้าทำนอง “มีข่าวใหญ่มาแล้ว”

หวังชุ่ยเองก็อยู่ในนั้น มือยังกำกุยช่ายไว้กำมือหนึ่งจนลืมเด็ด ปากไม่เคยหยุดพูดแม้แต่ชั่วขณะ

“ได้ยินหรือยัง รองหัวหน้าฝ่ายจ้าวคนนั้นของโรงงานทอผ้า เมื่อคืนถูกคนของคณะกรรมการปฏิวัติกระชากตัวออกมาจากใต้ผ้าห่มโดยตรงเลย!”

“เพราะอะไรกันล่ะ”

“ค้าขายเก็งกำไรทรัพย์สินของหลวงน่ะสิ! ได้ยินว่าแค่เส้นด้ายฝ้ายก็ลอบค้าไปกว่า 300 จินแล้ว ยังเลี้ยงคนรักซุกซ่อนไว้ในตรอกหูไหวอีกคน เสือตัวเมียที่บ้านถึงกับตามไปพังประตูมาแล้ว!”

“สวรรค์ช่วย……นี่ต้องโดนตัดสินโทษเลยสินะ”