เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 - ยอมไม่เชื่อคนทั้งใต้หล้า
"เจ้าพูดว่าอะไรนะ"
ราวกับได้ยินเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดในโลก เยี่ยชิงโหวจ้องเขม็งไปที่เขา
"ฉีเทียน เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ถึงกล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมา เจ้าตัวรู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่ ในสถานการณ์เช่นนี้ พูดเรื่องพวกนี้ออกมา มโนธรรมของเจ้าไม่เจ็บปวดบ้างหรือ"
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามที่เจาะลึกถึงมโนธรรมของเยี่ยชิงโหว ฉีเทียนทำได้เพียงแบมืออย่างจนใจ "เห็นไหมล่ะ ข้าว่าแล้วว่าศิษย์พี่สามต้องไม่เชื่อแน่ๆ!"
"ฮึ่ม อย่าว่าแต่ตอนนี้เลย ต่อให้เป็นเรื่องในอนาคต ขอเพียงเป็นคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเจ้า เยี่ยชิงโหวผู้นี้ก็จะไม่เชื่อแม้แต่ครึ่งคำ!" เยี่ยชิงโหวโกรธจนหน้าเขียว ย้ำเตือนอีกครั้ง
เนี่ยเจาเห็นดังนั้น จึงตบไหล่เยี่ยชิงโหวพลางเกลี้ยกล่อม "ศิษย์น้องสาม ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้าโกรธมาก แต่ขอให้เจ้าใจเย็นๆ ก่อนเถอะ ที่ฉีเทียนพูดมามันก็มีเหตุผลนะ"
"ศิษย์พี่รอง ท่านเองก็เป็นพวกเดียวกันสินะ พวกท่าน"