เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 - ฟ้าดินเป็นเตาหลอม หยินหยางเป็นถ่านฟืน สิ่งล้ำค่าไม่ต้องพึ่งการตีขึ้นรูป!
เพื่อจะเติมเต็มค่ายกลกระบี่วายุอสนีให้สมบูรณ์ เยี่ยชิงโหวทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกาย ศึกษาค้นคว้ามาอย่างยาวนาน ในที่สุดสวรรค์ก็ไม่ทอดทิ้งผู้ที่มีความตั้งใจ
ตอนนี้ค่ายกลกระบี่เพิ่งจะสำเร็จ เป็นช่วงที่เขากำลังฮึกเหิมถึงขีดสุด จะทนรับคำวิจารณ์จากผู้อื่นได้อย่างไร
อย่าว่าแต่หนิงซิวหยวนที่เป็นเพียงเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้าสำนักและไม่มีพลังฝึกตนเลย ต่อให้เป็นเจ้าสำนักล้างกระบี่มาเอง ก็ต้องมีเหตุผลมาอธิบายให้เขาฟัง เพื่อให้เขายอมรับได้
ไม่ใช่เหมือนตอนนี้ ที่แค่พูดลอยๆ ว่ามีปัญหา แถมยังมีช่องโหว่มากมาย
ในมุมมองของเขา นี่เป็นการหยามเกียรติกันอย่างโจ่งแจ้ง
หยามเกียรติเขายังไม่พอ ยังมาหยามเกียรติค่ายกลกระบี่วายุอสนีของเขาอีก ช่างรังแกกันเกินไปแล้ว!
ด้วยความโกรธเกรี้ยวของเยี่ยชิงโหว พลังของค่ายกลใหญ่จึงหมุนวนตามอารมณ์ของเขา ปราณอสนีบาตและวายุไร้ขีดจำกัด ก่อตัวเป็นกระบี่ยักษ์วายุอสนีนับไม่ถ้วน ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังทั้งสามคนที่อยู่เชิงเขา กลิ่นอายความน่าเกรงขามช่างน่ากลัวจริงๆ รอเพียงให้พวกเขาทะลวงค่ายกลเข้ามาเท่านั้น