ตอนที่ 229 มีคนพาลคอยจะทำร้ายท่านพ่อแท้ ๆ ของเธออยู่เรื่อย!

ต้นเดือนธันวาคม พื้นที่ระเบียงทางเดินเหอซี มณฑลกาน

อากาศของภาคตะวันตกเฉียงเหนือหนาวเหน็บแห้งแล้ง ทั้งยังอบอวลไปด้วยพายุฝุ่นทรายพัดคลุ้งทั่วท้องฟ้าทำให้หายใจไม่ออก

เพื่อที่จะได้พบหน้าท่านพ่อแท้ ๆ อย่างซือชิงเยี่ยนให้เร็วขึ้น หลังจากเดินออกจากสถานีรถไฟ ซือเจาเจาจึงตอบตกลงตามข้อเสนอของเซียวหนานซาน โดยอาศัยรถบรรทุกที่อีกฝ่ายใช้เส้นสายตามหามาได้ มุ่งหน้าไปยังโรงงานเครื่องจักรหมายเลขเก้าเก้าหนึ่งเจ็ดมณฑลกานซู่

แน่นอนว่าพวกเขาทั้งเจ็ดคนนั่งอยู่บนกระบะบรรทุกของรถคันนั้น

แม้ว่ารอบกระบะบรรทุกจะคลุมด้วยผ้าใบคลุมเพื่อกำบังฝุ่นทราย ลม ฝน และหิมะ ทั้งเซียวหนานซานยังใช้สัมภาระหอบใหญ่หอบเล็กของพวกเขามาอุดช่องที่ลมพัดผ่านเข้า แต่ฝุ่นทรายและความหนาวเหน็บก็ยังคงสบช่องแทรกซึมพัดปะทะใบหน้าอยู่ดี

ซือเจาเจาสวมหมวกหนังหมา พันผ้าพันคอรอบใบหน้า และสวมเสื้อคลุมทหารสีเขียว แทบอยากจะห่อหุ้มตัวเองเอาไว้ทั้งตัว