ตอนที่ 215 หลิวเฟิ่งอิงตบหน้าเหล่าซานอย่างโกรธเกรี้ยว

“ช่วยด้วย!”

เสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาของจ้าวเหวยหมินที่ดังขึ้นฉับพลัน ทำให้ทั้งสามคนในบ้านหินหยุดตบตีกันทันที

เมื่อมีจิตสำนึกได้ว่าจ้าวเหวยหมินตกลงไปในห้องใต้ดินของบ้านตน และเมื่อนึกถึงหนังเพียงพอนกับเขากวางที่ซ่อนอยู่ในห้องใต้ดิน ใบหน้าแก่ชราของอู๋ต้ากุ้ยก็ซีดเผือดลงไปอีกหลายส่วนในชั่วพริบตา เขาลุกขึ้นตามสัญชาตญาณหมายจะวิ่งไปทางห้องใต้ดิน

ทว่า เวลานี้ซือต้าจ้วงยังหวังให้อู๋ต้ากุ้ยคนไร้ยางอายผู้นี้ยอมรับเรื่องวางยา เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน มิฉะนั้นแล้วอย่าว่าแต่จะอยู่ในหมู่บ้านตระกูลซูต่อไปได้หรือไม่เลย เผลอ ๆ อาจจะถูกส่งลงชนบทไปส่งไปดัดนิสัยที่ฟาร์มด้วยซ้ำ

เขาอายุอานามป่านนี้แล้ว หากถูกส่งลงชนบทไปฟาร์ม เกรงว่าอาจจะไม่มีชีวิตรอดกลับบ้านด้วยซ้ำ ดังนั้น ซือต้าจ้วงจะยอมให้อีกฝ่ายหนีไปได้อย่างไร เขาจึงยื่นมือไปกระชากอู๋ต้ากุ้ยกลับมา

“ไอ้ลูกเต่าไร้ยางอาย ถ้าแกไม่พูดให้ชัดเจน พ่อไม่มีทางปล่อยให้แกหนีไปแน่!”