ตอนที่ 214 ฤดูหนาวอันเร่าร้อนฉบับตาแก่ตัวเหม็น

หนึ่งเค่อต่อมา

เมื่อสังเกตเห็นว่าเสียงฝีเท้าใกล้บ้านหินตระกูลอู๋เข้ามาเรื่อย ๆ ซือเจาเจาจึงกดเสียงให้เบาลงเงียบ ๆ

“พี่เซียว ตอนนี้พี่แอบเปิดประตูไม้กับประตูห้องใต้ดินแง้มไว้ครึ่งหนึ่งได้แล้ว คนในบ้านไม่มีทางรู้ตัวหรอก”

คิดดูก็รู้ ในสถานการณ์ที่ไร้หลักฐาน พวกซูกั๋วเฉียงไม่มีทางก้าวเข้าสู่ลานบ้านตระกูลอู๋ง่าย ๆ แน่ ดังนั้นเธอจึงต้องสร้างภาพลวงตาที่ว่าประตูใหญ่เปิดอ้าไว้เชื้อเชิญให้เข้าไปเองขึ้นมา

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวอันดุเดือดที่แว่วออกมาจากในบ้านหิน สีหน้าของเซียวหนานซานก็ยากจะบรรยาย ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าคำว่า “เสร็จธุระ” ในประโยคเมื่อครู่ของเธอหมายถึงเรื่องแบบไหนกันแน่ และไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอทำอย่างไรถึงทำให้ตาแก่ตัวเหม็นทั้งสามคนนั้นมีไฟร้อนแรงเปี่ยมล้นได้ถึงเพียงนี้

แต่ว่า ทำไมต้องดึงประตูห้องใต้ดินเปิดออกด้วย หรือว่าในห้องใต้ดินของตระกูลอู๋จะซุกซ่อนความลับอะไรกันที่ไม่อาจให้ใครล่วงรู้เอาไว้