ตอนที่ 209 ก็ช่วยไม่ได้ ฉันมันเป็นหญิงสาวแสนดี มีน้ำใจ แถมยังสวยนี่นา "โอ๊ย!

ยายอู๋กุมข้อเท้าพลางร้องโอดครวญเสียงดังลั่นจนแสบแก้วหู

ซือเจาเจายืนนิ่งอยู่กับที่ สองมือล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมทหาร มองดูอีกฝ่ายเล่นละครอย่างนึกสนุก ละครแกล้งล้มเรียกค่าเสียหายที่ไม่ต้องเสียเงินดูแบบนี้ ไม่ดูก็โง่เต็มทน!

พลังจิตวิญญาณของเธอตรวจจับได้อย่างชัดเจนว่ามีตาแก่ผอมแห้งคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่หลังป่าไม้ กำลังจ้องมองเธอด้วยสีหน้าลามกหยาบโลนและเร่าร้อน

นอกจากนี้ ซือหงอิงลูกสาวคนที่สองของซือต้าจ้วงก็กำลังจ้องมองเธอด้วยสีหน้าดุร้ายแฝงความกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างคลุมเครือ

เพียงคิดว่าหลังจากซือเจาเจาแต่งงานกับอู๋ต้ากุ้ยที่ทั้งแก่ทั้งอัปลักษณ์แล้ว ซือต้าจ้วงพ่อของเธอก็จะไม่คิดขายเธอให้อีกฝ่ายอีก ซือหงอิงก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกระคนกระหยิ่มใจอย่างยิ่ง

เหอะ ต่อให้ซือเจาเจาจะเติบโตในเมืองใหญ่แล้วอย่างไร จบมัธยมปลายแล้วอย่างไร สุดท้ายก็ยังต้องแต่งงานกับไอ้บ้านนอกชายโสดเฒ่าในชนบท ไม่แน่อาจจะถูกซ้อมจนหน้าบวมปูดด้วยซ้ำไม่ใช่หรือ