กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สัตว์เดรัจฉานหน้าหนาจริง ๆ ไร้เทียมทานใต้หล้าเลยนะ!”
ซูเถาจือโกรธจนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว พวกค้ามนุษย์พวกนี้เอาหน้ามาจากไหนถึงจะเอาลูกสาวของเธอไปขายเอาเงิน!
ต่อเรื่องนี้ ซูกั๋วเฉียงเองก็สีหน้ามืดมน ซือต้าจ้วงในตอนนี้รู้ชัดอยู่แก่ใจว่าเมื่อปีนั้นซือเอ้อร์จ้วงกับซูจิ้งลักพาตัวลูกสาวของซือชิงเยี่ยนและซูเถาจือไป นอกจากจะไม่รู้สึกผิดสำนึกตนแล้ว ยังคิดจะส่งเสริมคนชั่วทำชั่วอีก ช่างเลวยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานจริง ๆ!
พอนึกอะไรกันขึ้นมาได้ เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งเฮือก แล้วพูดต่อ:
“จริงสิ ซือเอ้อร์จ้วงยังบอกอีกว่า ขอแค่ซือต้าจ้วงทวงเงินที่ขายงานในมือของเจาเจาคืนมาให้เขาได้ เขาก็จะแบ่งสินสอดของเจาเจาให้ซือต้าจ้วงครึ่งหนึ่ง