กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในเรื่องนี้ ซือเจาเจาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย:
“ถ้าเป็นคนปกติ ก็คงไม่มีใครยอมเลี้ยงลูกสาวนอกสมรสที่เกิดจากภรรยากับชู้รักหรอก”
ซูกั๋วเฉียงพูดคล้อยตามคำพูดของซือเจาเจาโดยจิตสำนึก:
“งั้นที่เธอหมายถึงคือ ซือเอ้อร์จ้วงไม่ใช่คนปกติ เขามีนิสัยแปลกๆ แบบนั้นเหรอ?”
สมัยหนุ่มๆ เขาเคยไปตะลอนในเมืองใหญ่มาบ้าง จึงรู้ว่ามีผู้ชายบางคนมีนิสัยชอบสวมหมวกเขียวอยู่เหมือนกัน
ได้ยินดังนั้น ซือเจาเจาอดไม่ได้ที่จะมองตาลุงของเธอด้วยสายตาที่มีนัยลึกซึ้ง ไม่นึกเลยว่าตาลุงผู้ซื่อสัตย์และจริงใจจะมีความรู้กว้างขวางขนาดนี้!
“ซือเอ้อร์จ้วงไม่ใช่คนปกติจริงๆ นั่นแหละ เพราะเขาเป็นหมัน”
เมื่อได้ยินคำพูดของซือเจาเจา ใบหน้าแก่ชราของซูกั๋วเฉียงก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ดูท่าเขาจะคาดเดาไปไกลเกินไป จึงกระแอมไอเบาๆ แล้วถามอย่างจริงจัง:
“เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นหมัน?”
“เดาค่ะ”