ตอนที่ 179 แต่ในความเป็นจริงเธอหมดหนทางแล้ว!

โรงพยาบาลซุ่นชาง ห้องสังเกตอาการ

หมอหญิงผู้สวมหน้ากากผ้าคลุมหน้ามีน้ำเสียงอ่อนโยน คิ้วและดวงตาที่โผล่พ้นหน้ากากดูหมดจด สายตาที่มองเสี่ยวจิ่งเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยนและความอดทน ท่วงท่าและขั้นตอนในการรักษาเสี่ยวจิ่งยิ่งมีความชำนาญตามสาขาวิชาอย่างแท้จริง

ทว่าหลอดบรรจุยาแก้วขนาดหนึ่งมิลลิลิตรที่เธอหยิบออกมากลับเผยพิรุธจนได้ เพราะบนหลอดบรรจุยาแก้วนั้นระบุไว้เป็นภาษาอังกฤษ ไม่ใช่ภาษาจีน

ในยุคสมัยที่เน้นย้ำเรื่อง “พึ่งพาตนเองด้วยตัวเอง พึ่งลำแข้งตนเองเพื่อสร้างสิ่งใหม่” และให้ความสำคัญกับความเชื่อมั่นในชนชาติ การใช้ภาษาจีนบนบรรจุภัณฑ์ยาจึงเป็นกระแสหลัก มิเช่นนั้นแล้วมีโอกาสสูงมากที่จะถูกมองว่าบูชาต่างชาติยกย่องคนนอก