กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เธอว่าอะไรนะ”
ผู้อาวุโสหานคิดไปชั่วพริบตาว่าตัวเองแก่แล้ว หูฝ้าฟางไปแล้ว ดังนั้นเขาถึงฟังผิดไปโดยไม่ได้ตั้งใจ!
เมื่อเห็นสีหน้าไม่อยากจะเชื่อของผู้อาวุโสหาน ซือเจาเจาจึงเลิกคิ้วขึ้นเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยสีหน้าราวกับเป็นเรื่องปกติธรรมดา:
“ฉันบอกว่าขอโทษด้วย ฉันปฏิเสธ!”
เมื่อได้ยินคำปฏิเสธของซือเจาเจาอีกครั้ง ผู้อาวุโสหานก็ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อในใจ เธอเข้าใจน้ำหนักของคำว่าแม่ทัพต่อต้านญี่ปุ่นผู้มีชื่อเสียงจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ย!
“ทำไมล่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซือเจาเจาจึงตอบอย่างตรงไปตรงมา:
“ยุ่งยาก!”
“ยุ่งยากอะไรกัน ยุ่งยากตรงไหน”
เมื่อเห็นผู้อาวุโสหานไม่มีความรู้ตัวเองเลยสักนิด ซือเจาเจาจึงอดไม่ได้ที่จะจิ๊ปากเบา ๆ แววตาที่มองเขามีความรังเกียจเจือปนอยู่บางเบา: