กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม้ว่าสภาพของเสี่ยวจิ่งตอนถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลจะย่ำแย่มาก แต่หลังจากหมอรักษาช่วยชีวิตอย่างตรงจุด ในที่สุดเขาก็กัดฟันผ่านพ้นวิกฤตมาได้อย่างเข้มแข็ง
เมื่อเสี่ยวจิ่งที่มีอาการคงที่และใบหน้าซีดขาวถูกเข็นออกมา ขอบตาของผู้อาวุโสหานก็แดงก่ำ รีบเดินตามเตียงคนไข้ไป สองมือกุมมือเล็ก ๆ อันผอมแห้งและเย็นเฉียบของเสี่ยวจิ่งไว้แน่น
“พวกเขาเป็นใครกัน”
หมอมองไปยังซือเจาเจาและเซียวหนานซานทั้งสองคนตามจิตสำนึก เพราะอย่างไรพวกเขาสองคนก็เป็นคนใจดีที่พาส่งเด็กมาจริง ๆ
เซียวหนานซานตอบสั้นกระชับได้ใจความ
“ญาติของเด็ก”