ตอนที่ 157 มาเที่ยวนี้ไม่เสียเที่ยว ไม่เสียเที่ยวจริงๆ เลยนะ!

“ปัง!”

ด้านซ้ายของตาแก่มีสิ่งของเบ็ดเตล็ดชิ้นหนึ่งดรอปหล่นลงมาอย่างกะทันหัน

อาศัยจังหวะที่ตาแก่ระแวดระวังพลางหันตัวไปมองทางซ้าย ซือเจาเจาควบคุมมีดทำครัวจากอีกฝั่งแทงเข้าไปที่หลอดเลือดแดงใหญ่ตรงลำคออันสกปรกดำมืดของเขาอย่างเหี้ยมโหด เลือดสดสีแดงฉานพุ่งทะลักออกมาในชั่วพริบตา

“ใครน่ะ!”

ตาแก่เนื้อตัวมอมแมมหันขวับกลับมาตามจิตสำนึก ทว่ากลับได้เห็นมีดทำครัวเปื้อนเลือดเล่มหนึ่งลอยคว้างอยู่กลางความว่างเปล่าเสียบทะลุลำคอของตน

นอกจากนี้ ภายในห้องก็ไม่มีคนอื่นใดอยู่อีกเลย!

“ผีหลอก!”

ดูเหมือนจะนึกอะไรกันขึ้นมาได้ สีหน้าของตาแก่ตื่นตระหนกหวาดกลัวเป็นล้นพ้น มือข้างหนึ่งกุมลำคอที่กระอักเลือดไว้อย่างแน่นหนา อีกด้านก็ส่งเสียงแหบพร่าร้องขอความเมตตาต่อความว่างเปล่าตามจิตสำนึก

“ฮึ่ก ๆ! อะ อั๊วไม่ได้ตั้งใจ! ช่วยด้วย!”