ตอนที่ 129 ศิษย์ทรยศชวนปวดใจคนนี้! อาจารย์ชวนปวดใจคนนี้!

ช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง แสงสนธยาเริ่มสลัวลงทีละน้อย

เขตสวีฮุ่ย นครเซี่ยงไฮ้ เขตบ้านพักครอบครัวมหาวิทยาลัยเจียวทงเซี่ยงไฮ้

“ดอกหม่าหลานฮวา ดอกหม่าหลานฮวา ลมพัดฝนกระหน่ำก็ไม่เคยกลัว…”

เด็กผู้หญิงกระโดดหนังยางพลางร้องเพลงกล่อมเด็กอย่างร่าเริง ส่วนเด็กผู้ชายกำลังกลิ้งห่วงเหล็กและดีดลูกแก้ว เสียงหัวเราะสดใสของพวกเด็ก ๆ ดังก้องไปทั่วเขตบ้านพักพนักงาน

เมื่อเดินเข้ามาในเขตบ้านพักพนักงาน แววตาของโหลวชีโต้วก็ทอประกายคะนึงหาขึ้นมาวูบหนึ่ง

“คนนครเซี่ยงไฮ้เรียกการกลิ้งห่วงเหล็กว่ากุ๋นเชวียนจื่อ เรียกการดีดลูกแก้วว่าต๋าต้านจื่อ เรียกการตีลูกข่างว่าชูเจี้ยนกู่โถว