เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นังตัวประหลาด พ่อจะฆ่าแกให้ตายเข้าสักวัน!”
นอกห้องมีเสียงคำรามด้วยความอับอายปนเดือดดาลของเจี่ยเหลียงดังแว่วมา ตามด้วยเสียง “ปัง” ตอนที่เขากระแทกปิดประตูห้อง ก่อนจะวิ่งพล่านลงบันไดไปด้วยความเดือดดาลแล้วพุ่งตรงออกประตูใหญ่ไป ป้าหลิวที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ใบหน้าชราที่หย่อนคล้อยอยู่แล้วพลันยิ่งหย่อนยานลงไปอีก ในใจแทบจะสบถด่าพ่อออกมาแล้ว
ทว่า ยังไม่ทันที่เธอจะก่นด่าเจี่ยเหลียง เจ้าคางคกที่แม้แต่เมียตัวเองยังคุมไม่อยู่เสร็จในใจ เมียของแก
คางคกก็มาเคาะประตูห้องเธอราวกับคนบ้าเสียแล้ว
“ปัง ๆ ๆ!”
“ป้าหลิว ป้าหลิว รีบลุกขึ้นมาทำมื้อดึกให้ฉันเดี๋ยวนี้! ค่ำคืนอันแสนวิเศษขนาดนี้ เธอหลับลงไปได้ยังไงกัน?
อีกอย่างนะ เธอก็อายุอานามป่านนี้แล้ว พอตายไปก็มีเวลาให้หลับอีกถมเถ ไม่ต้องรีบนอนตอนนี้หรอก!”