กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของถานซืออวิ๋นพลันเคร่งขรึมขึ้นมา และคิดจะแทงซ้ำอีกดาบตามจิตสำนึก
เมื่อเห็นถานซืออวิ๋นเริ่มระวังตัว เจี่ยเหลียงที่สูญเสียโอกาสทองในการลอบโจมตีไปก็ไม่มัวแสร้งทำเป็นหมดสติอีก เขาลืมตาขึ้นมาตวาดลั่นในทันที พลางเอามือกุมท้องที่ถูกแทงจนเป็นแผลแล้วคลานกระเสือกกระสนหนีไปทางประตูอย่างทุลักทุเล
“นังสารเลว แกกล้าเหรอ!”
“เหอะ มีอะไรกันที่ฉันไม่กล้ากันล่ะ?”
ถานซืออวิ๋นแค่นหัวเราะพลางถือมีดสาวเท้าไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้เธอคำนึงถึงความปลอดภัยของโหลวชีโต้ว หลายปีมานี้จึงยอมอดทนอดกลั้นต่อการดูถูกเหยียดหยามและความรุนแรงของไอ้สุนัขสารเลวเจี่ยเหลียงมาโดยตลอด