เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขบวนรถไฟ K58 ตู้โดยสารเตียงนอนชั้นแข็ง
“ให้ตายสิ เป็นโจรร้องจับโจรจริง ๆ ด้วย!”
“คุณพระช่วย แค่เพราะอีกฝ่ายบอกให้เขาถอดรองเท้าก่อนขึ้นเตียง เขาก็ใส่ร้ายว่าคนอื่นขโมยของ จิตใจมันจะชั่วร้ายเกินไปแล้ว!”
“เขาคงมีสันดานโจรอยู่แต่แรกแล้วล่ะมั้ง สหายท่านนี้ก็ช่างโชคร้ายจริง ๆ ที่ดันมาเจอกับคนถ่อยใจคออำมหิตแบบนี้!”
“โชคดีที่เด็กสาวคนนั้นเฉลียวฉลาด ยืนกรานให้ตำรวจรถไฟตรวจค้นข้าวของของเขา ไม่อย่างนั้นคงถูกใส่ร้ายจนเคราะห์ซ้ำกรรมซัดแน่ ๆ!”
เมื่อได้ยินเสียงชี้หน้าวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าผู้โดยสารรอบด้านและสายตาดูถูกรังเกียจ จ้าวโหยวเต๋อก็หน้าถอดสีขาวซีด ละล่ำละลักโต้เถียงออกไปโดยจิตสำนึก:
“ฉันเปล่านะ! ฉันไม่ได้ทำ! ผู้อำนวยการโรงงานหลัว คุณยังไม่รีบอธิบายกับพวกเขาอีก ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย!”