เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บริเวณใกล้สถานีรถไฟซานเจียง ณ ภัตตาคารของรัฐหน้าสถานี
“ลูกศิษย์น้อย เรื่องสำคัญที่เธอว่าคงไม่ใช่เรื่องนี้หรอกนะ”
เมื่อเห็นซือเจาเจาเข้าคิวอย่างชำนาญ โหลวชีโต้วก็พูดยากบอกไม่ถูก อุตส่าห์นึกว่าเธอมีเรื่องคอขาดบาดตายอะไรกันเสียอีก ถึงได้ซิ่งรถจี๊ปปานเครื่องบินรบขนาดนั้น!
“ไม่อย่างนั้นจะเป็นอะไรล่ะ”
ซือเจาเจาปรายตามองโหลวชีโต้วด้วยสีหน้าพูดไม่ออก
“อาจารย์ คนเป็นเหล็ก ข้าวเป็นกล้า ไม่กินสักมื้อหิวตาลาย เข้าใจไหม”
เธอต้องตรากตรำทนกระแทกกระทั้นตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงบ่ายวันนี้ หากยังไม่ให้รางวัลตัวเองด้วยของอร่อยอีก เธอคงได้ระเบิดตัวเองจริง ๆ แน่
ทว่าพอกวาดตามองเมนูบนกระดานดำผืนเล็ก กลิ่นอายรอบตัวซือเจาเจาก็หม่นหมองลงในชั่วพริบตา อดไม่ได้ที่จะกดเสียงต่ำนินทาลับหลังกับโหลวชีโต้ว
“เฮ้อ ร้านใหญ่โตขนาดนี้ กลับไม่มีอาหารเนื้อสัตว์แม้แต่จานเดียวเลย!”