ตอนที่ 90 อาจารย์ มิสู้วิธีนี้ท่านไปตัดแว่นสักอันดีกว่าไหม?

“ฉันรู้จักเพื่อนดี ๆ อยู่บ้างในฟาร์ม!”

ซือเจาเจามองรอยแผลทั่วร่างของโหลวชีโต้วด้วยสีหน้าไม่เชื่อ มีเพื่อนแล้วยังตกต่ำได้ขนาดนี้ ทั้งเขาและเพื่อนของเขาคงจะอ่อนหัดเกินไปแล้ว!

โหลวชีโต้วแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นสีหน้าเคลือบแคลงที่ชวนให้หงุดหงิดของซือเจาเจา เขาถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยปากอธิบาย:

“หากฉันจากฟาร์มซานเจียงไป ก็ยากจะรับประกันได้ว่าพวกเส้าต้าจื้อจะไม่พาล เอาความผิดหวังและโทสะของตัวเองไปลงที่พวกเขา”

ในสายตาของโหลวชีโต้ว พวกเส้าต้าจื้อเน่าเฟะมาตั้งแต่กระดูกดำ หากยังปล่อยให้พวกมันอยู่ดีมีสุขครบสามสิบสองในฟาร์มซานเจียงต่อไป เกรงว่าจะนำภัยมาสู่บรรดาเพื่อนของเขา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้ลงมืออย่างเด็ดขาดไร้ความปรานี

เมื่อเห็นแววความกังวลพาดผ่านดวงตาของเขา ซือเจาเจาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถามลอย ๆ:

“ต้องพาพวกเขาไปด้วยกันไหม?”