เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟาร์มซานเจียง ไม่ไกลจากเรือนเพาะปลูกร้าง
โหลวชีโต้วกดเสียงต่ำ อธิบายให้ซือเจาเจาฟังว่า
“โดยทั่วไปแล้ว ถ้ามีปัญหาแค่เรื่องเล็กน้อย ทางฟาร์มมักจะคุมขังคนไว้ในคลังสำนักงานฟาร์มหรือไม่ก็ห้องเก็บเครื่องมือ
แต่ว่าตอนนี้ฟาร์มกำลังเร่งเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ในคลังกับห้องเก็บเครื่องมือมีคนเข้าออกพลุกพล่าน ดังนั้น พวกเขาจึงทำได้แค่คุมขังคนไว้ชั่วคราวในเรือนเพาะปลูกร้าง”
ซือเจาเจาอดสงสัยไม่ได้จึงถามขึ้นว่า
“แล้วถ้าเป็นปัญหาที่ร้ายแรงล่ะ”
“เช่นนั้นฟาร์มก็จะคุมขังคนไว้ในห้องกักข้างสำนักงานฟาร์ม แต่ละวันจะส่งอาหารและน้ำให้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เอาเป็นว่ามิมรณะก็พอแล้ว!”
เมื่อสังเกตเห็นว่าตอนที่โหลวชีโต้วพูดถึงห้องกัก สีหน้าของเขามีความหม่นหมองแวบขึ้นมา ซือเจาเจาพลันเข้าใจได้ทันที ดูท่าอาจารย์ของเธอคงเคยเป็นลูกค้าขาประจำของห้องกักมาก่อนสินะ!
“อาจารย์ พฤติกรรมล้ำเส้นสารพัดอย่างของแก
อันธพาลพวกนั้น ยังไม่นับว่าร้ายแรงอีกหรือ”