เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของโหลวชีโต้วดูหม่นหมองทั้งยังดุร้าย
“เอาพวกมันคลุมโปงกระสอบแล้วทุบตีสักยกให้หนักก่อน จากนั้นค่อยยัดหนังสือภาษาต่างประเทศให้พวกมัน
รอจนได้เห็นจุดจบอันย่ำแย่ของพวกมันกับตาแล้ว เธอค่อยพาฉันออกจากฟาร์มซานเจียง!”
ซือเจาเจาเลิกคิ้วมองเขาแวบหนึ่ง หมอนี่แม้ชาติก่อนจะหยิ่งทะนงในความสามารถ แต่การกระทำกลับเปิดเผยสง่างามอย่างยิ่ง ทั้งยังคอยเกลี้ยกล่อมเธออยู่บ่อยครั้งว่าอย่าพ่ายแพ้ให้กับมารร้ายในใจ และยิ่งอย่าทำลายชีวิตอันล้ำค่าของตัวเอง นึกไม่ถึงเลยว่าชาตินี้เขาจะค่อนข้างใจดำอำมหิตทีเดียว!
เมื่อเห็นสายตาของซือเจาเจามองมายังเขาอย่างมีความหมายลึกซึ้ง โหลวชีโต้วก็จ้องมองเธอด้วยแววตาหม่นหมอง น้ำเสียงแฝงความรู้สึกประหลาด
“ทำไมล่ะ เธอคิดว่าความคิดแบบนี้ของฉันมันชั่วร้ายมากเหรอ”
ซือเจาเจาส่ายหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว
“อาจารย์ คุณไม่ได้ชั่วร้าย และก็ไม่ได้ทำผิด คุณก็แค่ตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น!”
เมื่อเห็นสีหน้าของเธอที่พูดยืนยันอย่างมั่นใจว่าเขาไม่ได้ทำผิด ความหม่นหมองในดวงตาของโหลวชีโต้วถึงได้สลายไป ก่อนจะเอ่ยปากอธิบายอย่างจริงจัง