กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“โฮ่งๆๆ!”
เมื่อเห็นว่าซือต้าจ้วงเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยวและดุดัน ซือเจาเจาจึงคว้าตัวซือหงอู่ถอยหลังอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยอย่างยิ่งว่า
“สวรรค์ ลุงใหญ่ถึงกับเริ่มเลียนเสียงหมาร้องแล้ว! เขาคงไม่ได้เป็นโรคพิษสุนัขบ้าหรอกนะ?
ได้ยินว่าโรคพิษสุนัขบ้าเวลากัดคนแล้วจะติดเชื้อ พี่ชาย ตอนนี้พี่เป็นเสาหลักของตระกูลซือนาย อย่าได้ติดเชื้อมาจากลุงใหญ่เด็ดขาดเลยนะ ไม่อย่างนั้นแม่ของพี่กับพวกเธอจะทำยังไงกันล่ะ?”
“น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง วางใจเถอะ พ่อของฉันไม่ได้บ้า แล้วก็ไม่ได้เป็นโรคพิษสุนัขบ้าด้วย!”