ตอนที่ 63 แต่ว่าพวกคุณไม่ได้ป่วยอยู่เหรอ?

เมืองเหลียนเหอ ภัตตาคารของรัฐ

“เหลิ่งโม่หาน นายจะตามฉันมาทำไมอีก”

ซูเสวี่ยเหยาอารมณ์แย่มาก พลอยทำให้ไม่มีสีหน้าดี ๆ ให้เหลิ่งโม่หานไปด้วย

เมื่อคืนนี้เหรียญหยวนต้าถัวในไหดินเผานั่นขายได้เงินแค่สองร้อยหยวน ไม่มีทางมากถึงสามร้อยหยวนเหมือนที่ขายในหมู่บ้านตระกูลซูเมื่อชาติก่อนเลยสักนิด แต่ก็มีแค่คนในตลาดมืดเท่านั้นที่มีปัญญารับซื้อเหรียญหยวนต้าถัวทั้งไหไปได้ในคราวเดียว ดังนั้นต่อให้ในใจเธอจะไม่ยินยอมเพียงใด ก็ทำได้แค่ยอมรับสภาพ

เหลิ่งโม่หานกวาดตามองสายตารังเกียจราวกับมองคนถ่อยของซูเสวี่ยเหยา พลางทำหน้าหนาไม่ยอมรับ

“สหายซู ภัตตาคารของรัฐนี่เธอก็ไม่ได้เปิดเองสักหน่อย ฉันจะมาซื้อซาลาเปาไส้เนื้อคงไม่ผิดกฎหมายใช่ไหม”

เหลิ่งโม่หานกวาดตามองพวกนักเลงชั้นต่ำที่สะกดรอยตามพวกเขาทั้งสองมาตลอดตรงนั้น สีหน้าพลันเคร่งขรึมลงเล็กน้อย ต้องโทษที่เขาไร้เดียงสาและชะล่าใจเกินไป ถึงขั้นไม่ยอมปลอมตัวอำพรางแม้แต่น้อยแล้วตามซูเสวี่ยเหยามาที่ตลาดมืดในตัวเมืองอำเภอแห่งนี้