ตอนที่ 62 โฮ่ง! สุดท้ายก็ทุ่มเทให้คนผิด!

มองแวบแรก ซือเจาเจายังนึกว่าตัวเองตาฝาด ทว่าพอมองดูให้ดี นี่มันตีสี่ครึ่งจริง ๆ!

เธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้งด้วยสีหน้าทรมาน ใช้หมอนอุดหูเอาไว้ ตั้งใจจะทำเป็นไม่สนใจเสียงระฆังไปทำงานที่ดังขึ้นเร็วเกินไปนี้

ทว่า พลังจิตวิญญาณกลับตรวจจับได้ว่ามีคนกำลังเดินมุ่งหน้ามายังบ้านเก่าตระกูลซือ

ซือเจาเจาจำใจต้องอุ้มวั่งไฉออกจากมิติ ยืนพิงกำแพงอย่างหมดเรี่ยวแรง ดวงตาสีดำขลับจ้องมองผู้มาเยือนด้วยความตัดพ้อ—เพื่อนเกลอ นายจะมาเช้าเกินไปแล้วมั้ง!

เมื่อรับรู้ได้ว่าเจ้านายของตนมีความเป็นปรปักษ์ต่อผู้มาเยือนอยู่บ้าง วั่งไฉก็แยกเขี้ยวขู่และเห่าใส่ผู้มาเยือนอย่างบ้าคลั่งเพื่อปกป้องเจ้านายทันที—โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!

เซียวหนานซานที่ถูกคนหนึ่งคนกับหมาหนึ่งตัวจ้องเขม็งกลับสบสายตากลับอย่างสงบนิ่ง—พวกเรานัดเวลานี้กันไม่ใช่หรือไง!

พอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานตนเองนัดหมายเวลาตื่นเช้าไปทำงานไว้จริง ๆ ซือเจาเจาแทบอยากจะย้อนเวลากลับไปเมื่อวานแล้วตบฝ่ามือใส่ตัวเองที่โง่เขลาเสียฉาดหนึ่ง

“เพียะ!”